NL : Audio-rondleiding "Het historische hart van Troyes"

Balade audioguidée ,  Culturel à Troyes

©Troyes Champagne Tourisme
  • Volg de wandeling "het historische hart van Troyes" om onze stad te ontdekken ...

    Deze audio-geleide wandeling stelt u in om alle belangrijke plaatsen van de stad Troyes te ontdekken, terwijl u profiteert van de uitleg van uw digitale gids.
  • Dénivelé
    34.9 m
  • Documentation
    Les fichiers GPX / KML vous permettent d'exporter le tracé de votre randonnée sur votre GPS (ou autre outil de navigation)
Points d'intérêt
1 De geschiedenis van Troyes
We heten u van harte welkom in Troyes, in de Champagne.
U staat op het punt een stad met onvermoede schatten te ontdekken.
Neem de tijd om door de geplaveide steegjes te flaneren en de gevels met uw hoofd in uw nek te bekijken.
U zult er ware kunstwerken tegenkomen!
We wensen u een hele prettige wandeling...

Voor het geval u het nog niet wist: Troyes heeft de vorm van een kurk. Een champagnekurk, om precies te zijn! Grappig, nietwaar?
De Aube is samen met de Marne, de grootste producent van deze heerlijke bruisende wijn.
Trouwens, de stad is al net zo bruisend als deze beroemde drank. Laat u stap voor stap in een roes brengen door de mooie plekjes van de historische hoofdstad van de Champagne.
Deze wandeling neemt u mee naar een binnenstad die prachtige bouwwerken uit haar fantastische geschiedenis heeft weten te behouden. Alleen de vestingmuren die destijds rond de stad waren aangebracht, zijn sinds lang vervangen door boomrijke parken en boulevards.
Zij zijn het die Troyes vanuit de lucht gezien, deze bijzondere kurkvorm verlenen. Op ansichtkaarten en kaarten zult u de vorm probleemloos herkennen.
De eerste stad nam een kleiner gebied in beslag. De Tricassen, een volksstam uit dat deel van Gallië waar men lang haar droeg, hadden zich hier in één van de bochten van de Seine gevestigd.
In de Gallo-Romeinse periode werd de stad Augustobona genoemd, uit eerbetoon aan keizer Augustus. En keerde vervolgens terug naar haar wortels met de benaming Troyes…
2 Het stadhuis
Laat u niet van uw stuk brengen door de revolutionaire leus op de voorgevel in Lodewijk XIII stijl, van het stadhuis: "Vrijheid, Gelijkheid, Broederschap of….de Dood".
Wees gerust: de inwoners van Troyes zijn vredelievend en gastvrij.
Als u de tijd hebt, kunt u de prachtige Gemeenteraadszaal boven aan de eretrap, bezichtigen. Een heel mooi medaillonportret van Lodewijk XIV prijkt er nog steeds boven een enorme schoorsteen.
Daarna gaat u weer naar buiten. Op het drukke plein hoort u het hart van de stad kloppen…
Zegt het voort! Op zachte zomeravonden reiken de noten van het festival Ville en Musiques tot in alle hoeken van de stad en Ville en Lumières, een soort klank- en lichtspel, zet het erfgoed van Troyes in de schijnwerpers.
Zegt het voort! In de herfst trekken de topattracties en jonge talenten van het festival Nuits de Champagne veel publiek. Dit evenement gewijd aan het Franse lied verwelkomt jaarlijks 1000 koorzangers uit heel Frankrijk.
Zegt het voort! Schouwburgen en musea bieden het hele jaar door vooraanstaande voorstellingen en exposities.
De Nuits du Patrimoine, De nachten van het Erfgoed, en de "48 heures d’automobiles anciennes", een 48 uur durende bijeenkomst van oldtimers, vinden om de twee jaar plaats!
Allemaal redenen om hier nog eens terug te komen, door de straten te flaneren en deze evenementen met ons mee te beleven.
Dat noemen we in Frankrijk art de vivre…
3 St remy en de hallen
Après les nourritures spirituelles, savourons les nourritures terrestres !
Les Halles de style « Baltard » qui abritent le grand marché ont été érigées en 1874 à l’emplacement d’un collège fondé par François Pithou en 1562.
Elles ont été rénovées un bon siècle plus tard et gardent intacte leur fraîcheur.
Faites un petit tour à l’intérieur pour déguster les meilleurs produits régionaux,
dont… la fameuse andouillette!
On l’apprécie juste grillée, ou bien mitonnée en cocotte, et arrosée d’une sauce au coteau champenois. Parmi ses inconditionnels, figurent les membres de l’Association - Amicale - d’Amateurs - d’Andouillettes - Authentiques…
Dites AAAAA !!! Ils lui décernent un véritable label de qualité.
Le chaource, hmmm….. onctueux fromage au lait de vache, bénéficie de l’Appellation d’Origine Contrôlée. Tout comme le divin champagne, et l’inimitable rosé des Riceys.
Goûtez aussi le cidre du pays d’Othe, la choucroute de Brienne-le-Château et les autres savoureux produits fermiers dont regorge ce département.
Certains jours, le marché s’étend jusque sur le parvis de Saint-Rémy, église trapue des XIV° et XVI° siècles, qui se distingue de ses consœurs troyennes par un petit air rural et par une flèche vrillée et bien aiguisée.
4 De vorm van de champagnekurk
A Troyes, on parle souvent du Bouchon de Champagne. Pas seulement parce que nous sommes au cœur d’une région qui produit un excellent vin à bulles – parmi les plus connus et les plus appréciés dans le monde.
Non ! on parle simplement de la forme de la ville.
Vue du ciel, sa silhouette fait effectivement penser au très caractéristique bouchon de champagne.
En fait, ces contours sont dus aux méandres de la Seine, et aux empreintes laissées par nos remparts quand on les a rasés. A la place, les urbanistes de l’époque ont tracé de grands boulevards arborés, et de grands jardins sur les fossés rebouchés.
Ne soyez pas étonnés non plus si l’on vous parle du corps et de la tête du Bouchon de Champagne. Le corps, pour résumer, c’est la partie qui renferme la ville au bâti renaissance autour de l’Hôtel de Ville.
La tête, où vous êtes, est le berceau antique de la cité et le siège du pouvoir religieux, avec la cathédrale pour emblème majeur.
Entre les deux, juste entre la Préfecture et l’hôtel Dieu-le-Comte, le canal de la Haute Seine crée un agréable trait d’union.
5 Het hart - quais Dampierre en verhalen van de Champagne
Het romantische Troyes is terug te vinden in de poëtische en gevoelige plaatsen vol charme, maar ook in de personages, feiten en evenementen die hebben bijgedragen aan deze romantiek. Troyes had tot op heden een 'lichaam' en een 'hoofd', die van de champagnekurk. De stad is tegenwoordig ook voorzien van een hart. Het beeld, een werk van de plaatselijke artiesten Michèle en Thierry Kayo-Houel, staat statig in het midden van de gerenoveerde kades van het oude kanaal. Deze oude waterweg vormt de scheidingslijn tussen het hoofd en het lichaam van de champagnekurk en baadt in het licht wanneer de avond valt. Deze plaats is dus het hart van de stad, letterlijk en figuurlijk.
In Troyes is de liefde hoffelijk. Troyes is de stad van Chretien de Troyes, vader van de moderne roman en dichter van de hoffelijke liefde. De dichter, met mannelijke waarden van de dappere ruiters van de Ronde Tafel, heeft nog een andere kant: de neiging te vallen voor een mooie dame. “Wie de dames geen eer toedraagt, heeft geen eer in het hart”, zei de moeder van Perceval tegen haar ongemanierde zoon, die tederheid leerde in de armen van de lieflijke Blanchefleur. En als dit nu het zoeken naar de Graal van Perceval was? Het zoeken naar de liefde van een vrouw...
Thibault IV de dichter, de laatste graaf van het onafhankelijke Champagne, was geïnstalleerd in zijn domein van Troyes en was een trotse strijder, maar ook een geletterde: de ruiterlijke dichter heeft meerdere liedjes nagelaten waar een verliefd gevoel uit sprak. “Dame, toen ik voor u stond en u voor de eerste keer zag, trilde mijn hart en blijft bij u wanneer ik vertrek” (uit het gedicht “Ik ben zoals de eenhoorn").
Het hof van de liefde komt in Troyes bijeen. Komt de uitdrukking 'iemand het hof maken' hier vandaan? Slechts enkele steden in Frankrijk mochten het toneel zijn van deze hoffelijkheden, waar sentimentele vragen werden beantwoord. Troyes was een van deze steden. In zijn volkstribunaten die werden geleid door een grote Dame van het koninkrijk, werden ruzies tussen man en vrouw beslecht en besprak men het moraal. Een enkele code was van kracht: degene van de hoffelijke liefde, waaraan elke persoon van goede afkomst zich moest houden om zijn gedrag te vereffenen. Hier zijn principes zoals hieronder aan afgeleid: “Een minnares mag haar minnaar nooit verlaten vanwege een lange afwezigheid”. Wie vecht in de oorlog, verliest zijn plaats niet!
Troyes en de Aube, al eeuwenlang gebieden van de romantiek. Er was een tijd waarin de koningen en koninginnen Troyes verkozen om te trouwen: Lodewijk X de Twister of Henry V van Engeland, bijvoorbeeld. Een tijd waarin in Troyes het Verdrag van de Liefde werd opgesteld en André de Chapelin de hoffelijke liefde in 13 voorschriften opschreef. Diverse beroemde stellen, echt of denkbeeldig, hebben hun liefde in het departement van de Aube beleefd: Héloïse en Abélard, Frédéric Moreau en Madame Arnoux, 'L’Education sentimentale' van Flaubert, Pauline de Beaumont, de schrijver François-René de Chateaubriand... Waarom benoemen we Troyes en de Aube niet tot 'Hoofdstad van de romantische liefde'?
Aarzel niet uw hangslot op de Passerelle Héloïse te hangen, of in de boom van de liefde, op Place du Préau, niet ver van het beeld Lili en de liefdesrozen. Lili is het werk van de Hongaar Andras Lapis. U kunt ook een kleine omweg maken naar het meisje dat een kusje geeft, op de hoek van de Quai Dampierre en de Rue Georges Clémenceau. Dit beeld van 1,60 m hoog is gemaakt door de Nederlander Sjer Jacobs.
6 L'Hôtel-Dieu-le-Comte
Laten we beginnen met de geschiedenis van Hôtel-Dieu le Comte. Het is een voormalig hospitaal dat in de 12de eeuw werd opgericht door Hendrik I, graaf van Champagne, een machtig en edelmoedig man.
De huidige gebouwen in de vorm van een U zijn in de 18de eeuw gebouwd en vervolgens omgebouwd tot armenhuis. In 1988 zijn ze buiten dienst gesteld. Na een renovatie herbergt het nu een universitair centrum. Hôtel-Dieu leeft weer op met de studerende jeugd!
Aan de kant van de Quai des Comtes de Champagne, vindt u in één van de paviljoens van Hôtel-Dieu-le-Comte nu het Musée de la Pharmacie, het Apothekersmuseum. Het gebouw is gemakkelijk te herkennen aan de indrukwekkende zonnewijzer op de voorgevel.
Deze plek, enig in zijn soort, omvat een laboratorium en een apotheek met een verrassende verzameling houten beschilderde medicijndozen uit de 18de eeuw, die we silenen noemen.
Hier wordt salie, lindebloesem en kamille in bewaard, maar ook alruinwortel, drakenbloed, schedelpoeder, mummie- en edelsteenpoeder…
Dat lijkt u wel wat? U vindt er ook honderden voorwerpen van aardewerk, glas, tin, majolica, albarelli, pillendozen, metalen drievoeten. Een paradijs voor liefhebbers en kenners.
In de kapel is ook een origineel museum voor kinderen ondergebracht.
Het heet Môm’ Art’ en is geïnspireerd door de Amerikaanse Children’s museums. Kinderen tussen 3 en 14 jaar kunnen hier op afspraak een uur lang komen spelen, vragen stellen en proeven nemen, naar gelang het georganiseerde thema. Grappig en sympathiek!
Werp in de Rue de la Cité eens een blik op het voorplein van Hôtel-Dieu.
Het wordt beschermd door een imposant smeedijzeren hek dat in 1760 werd vervaardigd door Pierre Delphin, slotenmaker van koning Lodewijk XV. Het fronton is voorzien van een schild met de wapens van Frankrijk.
7 La rue de la Cité
Laten we eens terug gaan in de tijd… In 451 besluiten Attila, de "Gesel Gods", en de Hunnen, eenmaal voor de stadspoorten, de stad niet binnen te trekken en de bevolking ontkomt aldus aan de legendarische plunderingen en moordpartijen.
Waarom? Een raadsel! Was de rue de la Cité te smal voor de wilde troepen?
Waarschijnlijk niet want deze in 22 en 21 voor onze jaartelling door Romeinen aangelegde weg die Agrippa werd genoemd, was een belangrijke verkeersader die het Italiaanse Milaan met Boulogne sur Mer in Noord-Frankrijk verbond.
Onze stad in het gallische Tricassen, later het Gallo-Romeinse Augustobona Tricassium, was niet beter beschermd tegen invasies dan de andere steden.
Er heeft zich dus een soort wonder voorgedaan en men zegt dat de bisschop Saint Loup Attila met de juiste woorden heeft weten te overtuigen niet de brug over te steken die naar de Rue de la Cité leidt.
Volgens de legende werd hij onmiddellijk als gijzelaar naar de oevers van de Rijn gebracht. Maar alles liep gelukkig goed af… de man werd vervolgens (wonderbaarlijk genoeg) bevrijd en keerde heelhuids terug naar de stad.
8 De oude Joodse wijken
Rachi (geboren in 1040 en gestorven in 1105), een belangrijk historisch figuur, is afkomstig uit Troyes. De naam van deze erudiet, uitlegger van de Bijbel en de Talmoed, weerklinkt in de hele wereld en wordt in verband gebracht met de stad waarin hij opgroeide en studeerde.
Men dient te weten dat de Joodse gemeenschap in de 11de, 12de en 13de eeuw een buitengewone bescherming genoot door de Graven van Champagne.
De Joodse families waaronder die van Rachi, woonden in de wijk Saint Frobert die de rue Hennequin, Saint Frobert, du Paon, des Cordeliers, Audiffred en Boucherat omvatte.
Hij verbouwde ook wijn in zijn vrije tijd, naar het schijnt op de plek van de huidige Rue Hennequin. Hij woonde in de Rue du Paon, maar we weten niet in welk huis.
De Saint Frobert kerk die op de plek van de voormalige synagoog was opgericht, werd in 1830 door brand verwoest. In het overblijvende gebouw worden geen kerkdiensten meer gehouden. De voormalige kerk doet, na eerst als garage te zijn gebruikt, nu dienst als woning.
Op de hoek van de Rue de la Cité en de quai des Comtes de Champagne bevond zich vroeger een poort waardoor men de Joodse wijk binnenkwam. Deze poort bestaat niet meer.
Vergeet niet om naar de rue Brunneval te gaan, nu u toch in het hart van de champagnekurk bent, om de synagoge te bekijken (gedurende de openingstijden) en de werken van Rachi.
9 La rue Hennequin – voormalig klooster der Cordeliers
We staan nu voor het huis van bewaring van Troyes. In 1792 maakte het voormalig klooster der Cordeliers plaats voor een gevangenis.
Een gebouw dat we over het algemeen liever niet "bezoeken". Toch gaat er achter deze grijze, onneembare muren een hele geschiedenis schuil…
Dit klooster was vanaf de bouw in 1263 tot de Revolutie zowel een centrum van geestelijke verrijking als een literair en artistiek centrum. En was zelfs van belang voor de gemeente.
Wat heeft het met de gemeente te maken? Heel simpel; voordat in de 17de eeuw met de bouw van het stadhuis werd begonnen, werden de gemeenteraadsvergaderingen in de eetzaal van het klooster gehouden.
Edmond Boucherat, werd hier in 1493 tot eerste burgemeester van Troyes gekozen.
In 1651 werd hier dankzij Jacques Hennequin, naar wie de straat is vernoemd, de eerste bibliotheek van Troyes gebouwd, één van de oudste van Frankrijk. Men kwam destijds van verre om de 4.680 boeken in deze bibliotheek te raadplegen. Vele kostbare manuscripten worden nu in de Mediatheek van Troyes bewaard.
10 De abdij Saint-Loup / Saint-Loup museum – en Chrétien de Troyes
Wilt u een schat zien? … Dan moet u in het Saint-Loup museum zijn.
Te midden van de duizenden voorwerpen in dit museum bevindt zich de "schat van Pouan les Vallées". Het betreft de wapens en de sieraden die in de graftombe van een groot barbarenleider uit de 5de eeuw zijn gevonden.
De kwaliteit van deze schat wordt vaak vergeleken met die in het graf van Childerik I werd gevonden. Daarmee is alles gezegd!
Het museum is heel oud, het werd namelijk in 1831 op de plek van de abdij Saint Loup gebouwd. Heel grappig: op de binnenplaats staan een dolmen, een menhir en een polijststeen.
De collecties zijn in de loop van de tijd verrijkt met een aanzienlijke afdeling regionale archeologie, een expositie van Troyaanse beeldhouwwerken daterend uit de periode tussen de 13de en de 17de eeuw, een museum van natuurlijke historie (het muséum d'histoire naturelle, heel leuk voor kinderen), en een uitgebreide verzameling schilderijen uit de periode tussen de 14de en de 18de eeuw van schilders als Watteau, Natoire, David, Mignard, Rubens, Belotto en Fragonard.
Hoe kan het dat zulke kunstwerken hier zijn verenigd?
Eenvoudigweg omdat een groot gedeelte van deze schilderijen in de jaren na 1789 door revolutionairen in beslag was genomen.
Wie kent ze niet, de avonturen van koning Arthur en de ridders van de Ronde tafel, Merlijn de Tovenaar, Lancelot en Perceval? Wie heeft nog nooit van de legende van de Heilige Graal gehoord?
Al deze mythes en figuren zijn in de 12de eeuw bedacht en geïdealiseerd door Chrétien de Troyes, de belangrijkste schrijver uit de Middeleeuwen die trouwens als de grondlegger van de moderne roman wordt beschouwd.
Als aandenken draagt de straat die achter het Saint Loup museum loopt, zijn naam. De straat die in het verlengde van deze straat ligt, de Rue du Chevalier au Lion, is vernoemd naar één van zijn romans.
Misschien wordt Troyes dankzij deze universeel geworden fantastische avonturen op een dag op de lijst van Werelderfgoed van Unesco gezet… immaterieel gezien.
11 De Saint-Pierre-Saint-Paul kathedraal
Met een lengte van 114 meter, is de Saint-Pierre-et-Saint-Paul kathedraal één van de grootste kathedralen van Frankrijk.
Ze kent een veelbewogen geschiedenis. Er werd aan het eind van de 12de eeuw met de bouw begonnen en deze heeft geduurd tot de 17de eeuw! Het is trouwens nooit helemaal afgebouwd want één van de twee torens, de Saint Paul toren, heeft vanwege geldgebrek nooit het daglicht gezien.
Het chevet, dat wil zeggen het achterste gedeelte van het gebouw, is het oudste deel.
De voorgevel is het meest recente deel.
De kathedraal is niet ontzien door bliksem en storm, branden en revolutionairen die alle grote beelden van de deuren hebben vernietigd, maar blijft een juweel van de gotische kunst.
Een mengeling van rayonnante gotiek of hooggotiek en flamboyante gotiek of laaggotiek, waarin de bouwkundige eenheid ondanks een bouwperiode van 5 eeuwen, behouden is gebleven. Bravo!

De Saint-Pierre-et-Saint-Paul kathedraal bezit, u hoort het goed, 1.500m² aan glas-in-loodramen, een record dat in Frankrijk wordt gedeeld met de kathedraal van Chartres!
De 182 gebrandschilderde ramen bieden een uniek overzicht van de geschiedenis van het glas-in-loodraam tussen de 13de en de 19de eeuw.
U kunt er tevens een mooie collectie schilderijen zien, waaronder een paneelschildering geïnspireerd door Het Laatste Avondmaal van Leonardo da Vinci, beeldhouwwerken die getuigen van de creativiteit van de School van Troyes in de 16de eeuw, en liturgische meubels waaronder de grote orgels uit de 18de eeuw afkomstig uit de abdij van Clairvaux in ons departement.
Maar de kathedraal herbergt ook een prachtige schat, geplunderd tijdens de Revolutie en sindsdien opnieuw samengesteld dankzij verschillende aankopen en archeologische opgravingen, in het bijzonder in het koor.
Het omvat onder meer een mooie collectie emaillen uit de 12de tot de 16de eeuw, en de relikwieënkast van Saint Bernard waar de schedels van Bernard de Clairvaux en Saint Malachie in worden bewaard.
12 Voormalig bisschoppelijk paleis het museum van moderne kunst
De rechterkant van de kathedraal, het voormalig bisschoppelijk paleis, huisvest het museum van moderne kunst, le musée d'art moderne, van Troyes. De geschiedenis van het gebouw gaat terug tot de 12de eeuw zoals blijkt uit een Romaans venster dat tijdens de renovatie werd ontdekt.
In de 15de eeuw werd begonnen met werkzaamheden die het gebouw moesten verfraaien en in de 17de eeuw werd er een vleugel aangebouwd.


Voordat u op de binnenplaats komt waar zich een eerbiedwaardige, indrukwekkende linde verheft die in 1870 uit het Vaticaan werd meegenomen, gaat u door een deur waarop een schild met de wapenen van een bisschop van Troyes is aangebracht.

De binnenplaats is omringd door gebouwen die door de indrukwekkende vorm van de kathedraal worden overschaduwd. Achterin bevond zich de woning van de bisschop. De rechtervleugel valt op door de structuur van rode bakstenen en wit krijt, typerend voor de plaatselijke architectuur.

Als u door de ingang van het museum loopt komt u uit op een mooie Franse tuin vol met moderne beelden uit het Centre Georges-Pompidou in Parijs.

Het museum van moderne kunst van Troyes werd in 1982 ondergebracht in het voormalig bisschoppelijk paleis, in de beschermende schaduw van de kathedraal.

Het museum telt meer dan 2.000 kunstwerken en kan bogen op één van de mooiste en meest veelzijdige collecties in Frankrijk, met onder meer schilderijen, tekeningen, beeldhouwwerken, glaswerk, porselein en Afrikaanse en Oceanische kunstvoorwerpen.


Het kapitaal is afkomstig van een gift van een bekende industrieel in de textielindustrie en kunstliefhebber Pierre Lévy, en zijn vrouw Denise.
Pierre Lévy was directeur van het internationale bedrijf Devanlay-Recoing, dat onder andere de bekende LACOSTE kleding maakt en nog steeds productie-eenheden heeft in Troyes.
De geëxposeerde schilderijen geven op buitengewone wijze de grote schilderstromingen weer tussen 1850 en 1950, een periode waarin veel door kunstenaars wordt geëxperimenteerd: realisme, neo-impressionnisme, pointillisme, nabisme, fauvisme, post-kubisme, School van Parijs, abstractie, miserabilisme (kunststroming die de ellendige kant van het leven belicht).
Alle grote namen zijn hier bijeengebracht: Daumier, Degas, Courbet, Gauguin, Derain, Braque, Vlaminck, Modigliani, Balthus, Buffet, Dufy, Van Dongen, en nog vele andere.
De bezoekers van dit museum zijn zo enthousiast dat ze er graag reclame voor maken…
13 La Maison Formont en de Prunelle de Troyes
Achter de muren van de Etablissements Formont, tegenover de kathedraal en aan nieuwsgierige blikken onttrokken, wordt een onnavolgbare, unieke drank gestookt: de Prunelle de Troyes.
Deze amberkleurige likeur met een alcoholgehalte van 40 procent is aromatisch en complex: in de neus tonen van amandel en lijm, in de mond een lichte smaak van vanille en kruiden…
Het recept van de Prunelle de Troyes stamt uit 1840 en werd in 1900 bekroond met de Gouden medaille tijdens de Wereldtentoonstelling in Parijs. Het fabrieksgeheim wordt zorgvuldig bewaard door de familie Formont die al generaties lang eigenaar is van de Cellier Saint Pierre.
Eén van de juwelen van het regionale gastronomisch erfgoed waar onze vaste klanten, zowel mannen als vrouwen, verzot op zijn en de geestdrift wekt van toeristen.
Samen met de champagne uit de Aube, een goede reden om u uit te nodigen nog eens terug te komen in de stad van de Tricassen… Het smaakt naar meer, zogezegd!
Vergeet na het proeven niet de kelder van het kapittel te bewonderen, herkenbaar aan het schuine dak. De kanunnikken sloegen hier vroeger hun wijn en hun graan op. Het skelet dateert uit de 13de eeuw en het is volgens deskundigen één van de oudste burgergebouwen in Frankrijk.
14 La Rue Linard Gonthier
De rue Linard-Gontier draagt de naam van een uit Troyes afkomstige glasschilder die in de 16de en 17de eeuw een nieuwe impuls gaf aan een hier veelvoorkomende kunstvorm.
Het is één van de meest pittoreske en typerende straten van Troyes. Er staan hier onder meer twee bekoorlijke hotels, beide voorbeelden van een bijzonder geslaagde renovatie van het prachtige 16de-eeuwse erfgoed.
Laten we de technische kant eens belichten! U dient te weten dat Troyes één van de grootste verzamelingen vakwerkhuizen van Europa heeft, soms wel met drie verdiepingen en uitbouw. De meeste van deze huizen dateren uit de Renaissance en hun structuur bestaat uit een eiken skelet op een voetstuk van steen of baksteen en opgevuld met leem, een mengsel van klei en stro.
Het geheel is bedekt met een mengsel van kalk en kleurpigmenten waarmee de huizen hun rode, groene, blauwe of gele kleur verkrijgen.… alle kleuren van de regenboog, tot vreugde van iedereen… vooral van fotografen!
15 Hôtel du petit Louvre
Het Hôtel du Petit Louvre dankt zijn naam aan het beroemde Louvre in Parijs, symbool van de Koninklijke macht.
Dit prachtige geheel, typerend voor de vakwerkarchitectuur in Troyes, is in fases tussen de 16de en 18de eeuw gebouwd of herbouwd.
De gebouwen van dit voormalige kanunnikkenhuis (geestelijken verbonden aan de Kathedraal) staan aan een vierkant binnenplaats waar u een smeedijzeren put met drie katrollen uit de 16de eeuw kunt bewonderen.
Het hôtel du Petit Louvre heeft beroemde bewoners gehad, onder meer bisschop Henri de Poitiers, baljuw, bisschop en gouverneur, en Odard Hennequin, bisschop van Senlis en later van Troyes.
Ook heeft het tussen 1793 en 1839 dienst gedaan als halte voor postkoetsen die de afstand tussen Troyes en Parijs in een dertigtal uren aflegden.
Tijdens de renovatie in 1988-1989 is de halfronde toren die in de 13de eeuw op de Gallo-Romeinse vestingwerken van de stad was gebouwd, weer in zijn oorspronkelijke staat teruggebracht.
Men heeft de historische gebouwen in de loop van deze werkzaamheden, op intelligente wijze met moderne bouwkundige elementen weten te combineren. De door gezellen geciseleerde en geschilderde hoofden op de balken zijn natuurlijk bewaard gebleven. Sommige van deze innemende figuren zien er potsierlijk uit, maar lachen u toe.
16 La Place du Préau
De place du Préau, met veel groen, is als het ware de tegenhanger van de Place de la Libération, die slechts door het kanaal van de Haute Seine van elkaar worden gescheiden.
Graaf Henri Le Libéral, die destijds de Champagne bestuurde, liet hier in de 12de eeuw twee gebouwen oprichten: zijn paleis en de collegiale Saint Etienne kerk. De grafelijke woning en de kapel stonden als twee Siamese tweelingen tegen elkaar. Zo hoefden de bewoners van het paleis niet eerst naar buiten om de mis in deze enorme kerk bij te wonen!

De collegiale Saint Etienne kerk was één van de eerste religieuze gebouwen in gotische stijl in deze streek en leek sprekend op de Saint Germain des Prés kerk in Parijs en de Saint Quiriace kerk in Provins.
Jammer! …Het paleis en de kerk werden na de Revolutie gesloopt. Onder Napoleon I werd hier het kanaal van de Haute Seine aangelegd, dat u nu nog kunt bewonderen.
Dit grote bassin heeft tot de tweede wereldoorlog dienst gedaan als haven voor het vlotten van hout.
Langs de Quai des Comtes de Champagne volgt u het deel van het kanaal van de Haute Seine, dat gelukkig bewaard is gebleven in Troyes. Blijf op de hoek van de rue de la
Cité, even staan voor het Maison du Préposé aux Ponts Tournants, het Huis van de beambte voor de draaiende bruggen.
Het is overgebleven uit de goede oude tijd waarin binnenvaartuigen in het hart van de stad de goederen kwamen laden die op de graanmarkt werden verkocht, of de bonneterieproducten bestemd voor de warenhuizen in Parijs…
17 brandschilderkunst in Troyes
Glas-in-lood is in Troyes het geheugen van het glas! Onze stad wordt door specialisten trouwens de "heilige stad van het glas-in-lood" genoemd.
Dat ligt voor de hand: het departement Aube telt ongeveer 9.000m² aan glas-in-loodramen, de helft van de Champagne-Ardenne, een streek die zelf de helft van het nationale erfgoed omvat. U begrijpt nu waarom al onze kerken zo rijk zijn.
De School van Troyes voor glasschilderingen was in de 15de en 16de eeuw bijzonder gerenommeerd in Frankrijk.
De eerste periode van de School van Troyes wordt gekenmerkt door duidelijke lijnen en bonte kleuren. Een prachtig veelkleurig schouwspel!
De tweede periode wordt beïnvloed door de Italiaanse Renaissance en de bonte kleuren maken plaats voor grisaille, in grijze tonen geschilderde voorstellingen. De glasschilder Linard Gontier vat vervolgens het gebruik van de bonte kleuren weer op: dit is de zwanenzang van de School van Troyes.
Glas-in-loodramen worden als stripboeken gelezen: van onder naar boven, van links naar rechts.
In het begin werden religieuze taferelen afgebeeld op verschillende naast elkaar geplaatste schilderingen. Vervolgens werden ook taferelen uit het dagelijks leven ingevoerd waarin vaklieden een belangrijke rol speelden. Soms lieten de rijke opdrachtgevers van deze ramen ook zichzelf afbeelden, en niet altijd op even bescheiden wijze…
18 De Seine in Troyes
Voor 1900 deed Troyes op sommige plaatsen een beetje aan Venetië denken.
In de 12de eeuw hadden de Graven van Champagne de "aftakking van Troyes" gecreëerd. Het betrof een complex en goed uitgedacht hydraulisch netwerk dat de Seine in tweeën deelde.
De "oude Seine" omringt nog steeds de stad, terwijl de "stedelijke Seine" zich vertakt in ontelbare kanalen, beekjes, duikers en sloten.
Deze waterlopen hadden een verdedigende functie, net zoals het water langs de vestingwerken. De boulevard Barbusse is hier een goed voorbeeld van, ook al zijn de vestingwerken allang verdwenen.
Andere armen van de Seine hadden een economische functie. Zij voorzagen molens, papierfabrieken, verfindustrieën en spinnerijen van water, zoals het kanaal Nervaux, de rue Boucher-de-Perthes en de beek Cordé die men vanaf de brug van de rue de la Tour tot de Protestantse tempel kan volgen (Gebouwd tussen 1857 en 1859, op de rechter oever van het kanaal aan het eind van de quai des Comtes de Champagne.)
Vandaag de dag telt de bebouwde kom van Troyes nog zo'n 120km aan vredige waterwegen. Wees gerust, dankzij de bouw van stuwdammen en bekkens in de Seine (op ong. 20km van Troyes en het Forêt d'Orient… ook een heerlijk wandelgebied) zijn we goed beschermd tegen hoge waterstanden, zoals die van 1910 die nog in het geheugen staat gegrift. Met de verstedelijking zijn verschillende van deze waterwegen verdwenen. Andere komen echter weer tevoorschijn tijdens werkzaamheden. Bijvoorbeeld tijdens de bouw van de universiteit achter de kathedraal, kwam bij graafwerkzaamheden het kanaal de l'Isle dat hier vroeger liep, weer tevoorschijn.
19 La Place de la Libération, het bevrijdingsplein
La place de la Libération, voor de préfecture en het Hôtel du Département, is beladen met geschiedenis. Het vormt tevens de verbinding tussen twee delen van de stad Troyes die in de wandelgang "het lichaam en de kop van de champagnekurk" worden genoemd. We zullen ontdekken waarom.
Dit plein is aangelegd op de plek van een voormalig kerkhof en een dubbele kerk die aan het eind van de 18de eeuw werd gesloopt om plaats te maken voor een graanmarkt die slechts korte tijd dienst heeft gedaan.
Het pittoreske plein waar de inwoners van Troyes de vorige eeuw graag kwamen, heeft na vele veranderingen plaats gemaakt voor een uitgesproken modern stadspark.
Onder de tuin is een ondergrondse spiraalvormige parkeergarage gebouwd, waar u iets heel bijzonders kunt zien: de 7 verdiepingen zijn gedecoreerd met in totaal 150m² moderne glas-in-loodramen.
Een knipoog naar de Saint Urbain basiliek, die hier dichtbij staat.
20 De Saint Urbain Basiliek
Uit de hele wereld komen mensen naar Saint-Urbain, DE basiliek van Troyes.
Over de architectuur en de glas-in-loodramen van dit juweel van de rayonnante gotiek of hooggotiek uit het einde van de 13de eeuw, wordt sinds lang in lovende bewoordingen gesproken.
Viollet-le-Duc voegde aan deze lofprijzingen toe:
"Met de Saint-Urbain kerk heeft men ongetwijfeld het uiterste bereikt, de grens van wat met natuursteen mogelijk is, en architectonisch gesproken is het een kunstwerk".
De Saint-Urbain kerk dankt zijn sierlijkheid aan de enige paus die Troyes aan het christendom heeft gegeven, Urbanus IV.
De bouw ving aan in 1262. Jacques Pantaléon, zoon van een eenvoudige schoenlapper, werd na een briljante kerkelijke carrière, uitgeroepen tot heilige vader. Hij was het die bepaalde dat Sacramentsdag door de hele Latijnse kerk gevierd moest worden, en besloot aldus een collegiale kerk te laten bouwen op de plaats van de werkplaats van zijn vader.
Ook al werd de Saint Urbain basiliek pas in 1905 voltooid, het was al aan het eind van de 15de eeuw verfraaid met talrijke beeldhouwwerken.
Talentvolle kunstenaars stroomden toe in wat we de "Mooie 16de eeuw van Troyes" noemen!
De School van Troyes heeft hier een van de weinige beelden van Saint-Bernard de
Clairvaux geleverd. Van alle hier aanwezige kunstwerken, is de "Maagd Maria met druiven" het symbool van een tot wasdom gekomen gewijde kunst. Haar zachte glimlach en de rijke plooienval illustreren de terugkeer
21 De St-Jean-au-Marche Kerk
Wat doet men in Troyes? Men luidt er de klok!, volgens een oud gezegde.
De stad telt vele klokken. Maar naar de klok van de imposante uit de 13de eeuw daterende Saint-Jean-au-Marché kerk, vlak voor u, hoeft u niet te zoeken.
De klokkentoren is op een nacht in mei van het jaar 1911 geheel onverwachts ingestort en op het huis aan de overkant gevallen, waar destijds een banketbakkerij in was gevestigd. Boem!
De restauratie van deze kerk die in omvang weinig onderdoet voor de kathedraal van Troyes, is in gang gezet.
Gaandeweg vindt de Saint Jean kerk haar pracht van weleer terug.
De klokkentoren is nog over, maar de torenspits waarin de klokken in 1420 uit alle macht beierden tijdens het Koninklijke huwelijk van Hendrik V van Engeland en Catherine van Frankrijk, ontbreekt. Dit huwelijk was de aanleiding voor het beroemde Verdrag van Troyes…
Kom hier op zomeravonden de voorgevel bezichtigen die tijdens Ville en lumières, een soort klank- en lichtspel, een metamorfose ondergaat
Of het doopsel van Marguerite Bourgeoys (oprichtster van de orde van Notre-Dame van Montréal).
22 Het Broodmarktplein
Dit was in de Middeleeuwen ongetwijfeld een van de drukst bezochte pleinen.
Ze dankt de naam Broodmarkt aan de bakkers die hier hun brood kwamen snijden en verkopen.
Daarvoor werd het Kruidenmarkt (place du Marché-aux-Herbes) genoemd en u kunt wel raden waarom. Maar ook visboeren kwamen hier hun zoetwatervis aan de man brengen.
De elegante put die u hier ziet komt oorspronkelijk uit een naburige wijk, Audiffred,
voorheen Place de l’Etape-au-Vin genaamd… De champagnekurk telde destijds zo'n 80 putten. De meesten verdwenen in de 19de eeuw na de uitvinding van de pomp en de aanleg van stadsfonteinen.
Het water uit de putten was niet alleen bestemd voor de inwoners en bouwwerkzaamheden, maar werd tevens gebruikt in de strijd tegen brand. Allesverwoestend in Troyes!
Branden! Die van 1524 heeft geschiedenis geschreven: deze brand ontstond bij een apotheker in deze wijk en verwoestte 1.500 huizen. Een derde van de stad werd van de kaart geveegd…
Om esthetische redenen hebben de putten hun plaats weer in het centrum van Troyes ingenomen.
U zult er onderweg nog meer zien, bijvoorbeeld in de rue Emile-Zola.
23 De Markten van de Champagne
Troyes ligt halverwege Vlaanderen en Italië. Het was in de Middeleeuwen een belangrijke Europees handelscentrum dankzij de markten van de Champagne en de Brie. De warme markt in juni en de koude markt in oktober kwamen pas echt tot bloei onder Thibaut II.
Deze graaf houdt zijn boeken goed bij. Om steeds meer kooplieden aan te trekken, en dus meer welvaart te creëren, biedt hij ze bescherming op hun reis naar Troyes. Voorzien van een geleidebrief kwamen ze in groten getale naar Troyes. De zuiderlingen met zakken vol kruiden en zijde, de Germanen met hun huiden en bont, de Vlamingen met hun lakens.
Met dit handelsverkeer ontstaan wisselkantoren op alle hoeken van de straten van een stad die aldus een belangrijke geldmarkt wordt. De zilverling was als het ware de euro van die tijd en de troy pound, de gewichtseenheid voor edelmetalen, wordt nog steeds in Groot-Brittannië gebruikt.
Deze rue de la Montée-des-Changes herinnert nog aan de luisterrijke periode van de geldwisselaars en de bloeiende economie van de stad die tegelijkertijd een centrum van politieke, spirituele en culturele vorming was.
De grafelijke markten bereikten hun hoogtepunt in de 12de en 13de eeuw en boetten in de 16de eeuw aan belang in.
24 De Tempeliers
U bevindt zich hier in de rue Général Saussier. Een eerbetoon aan een militair die zijn carrière eindigde als gouverneur in Parijs.
Voordat de straat in 1906 naar hem werd vernoemd, deed ze denken aan andere soldaten: riddermonniken!
U weet wel... de beroemde Ridders van de Tempel van Salomon in Jeruzalem, die we eenvoudigweg de Tempeliers noemden.
Ridders met een bewogen geschiedenis!
Dat voert ons terug naar de tijd van de kruistochten waaraan vele heren uit Troyes en omgeving hebben deelgenomen. Om te beginnen Hugues de Payns, die de naam draagt van een naburig dorp.
Hij was de oprichter van de Orde van de Tempel.
De regels van deze zowel geestelijke als militaire orde, werden grotendeels opgesteld door Saint Bernard de Clairvaux en goedgekeurd tijdens het Concilie van Troyes in 1128.
De commanderij van de Tempel, op nummer 3, werd in 1639, lang nadat de orde was opgeheven, gebouwd door commandeur Bruslard de Sillery.
Dit mooie gebouw is opgetrokken uit natuursteen en bedekt met geglazuurde dakpannen — kenmerken van de rijkdom van de Tempeliers waarvan werd gezegd dat ze bekwame bankiers waren…
Deze sector werd trouwens lange tijd de Tempelwijk genoemd.
Vanwege hun vele eigendommen wordt het ook wel als "gouden driehoek" bestempeld!
25 Het Gereedschapshuis
Les Compagnons du Devoir, de gezellen, hadden geen mooiere plek uit kunnen kiezen dan het Hôtel de Mauroy om hun vakkennis tot uiting te laten komen!
Dit opmerkelijke museum is een echte must: La Maison de l’Outil et de la
Pensée Ouvrière is het juwelendoosje, de vijlen, hamers, troffels, beitels en voorlopers, de juwelen… gereedschap met door mensenhanden gevormd patina. Het is een ode aan het oude ambacht en wordt door sommige ook wel het "Louvre van de ambachtsman" genoemd.
Naast de 10.000 kundig tentoongestelde oude voorwerpen, vindt u in het gebouw ook een bibliotheek vol vakboeken.
Vader Paul Feller, één van de oprichters van het Gereedschapshuis, stond aan de wieg van deze collectie, die sindsdien regelmatig wordt uitgebreid.
Kijk ook eens goed naar de bouwstijl van dit met geschiedenis beladen gebouw dat in de 15de eeuw L'hôtel de l'Aigle, het Adelaarshuis, werd genoemd.
Het vorstenhuis uit de Renaissance werd later l'hôpital de la Trinité, een armenhuis waar weeskinderen onderwijs genoten en vervolgens een weeffabriek waar de beroemde katoenen mutsjes, bonnets in het Frans, werden vervaardigd die Troyes tot centrum van de Bonneterie maakten. Het heeft zelfs dienst gedaan als danszaal, kazerne en drukkerij…
Het Hôtel de Mauroy heeft ondanks al deze verschillende bestemmingen zijn karakter behouden en is ongetwijfeld het mooiste voorbeeld van de "damier champenois", een gevelstructuur van baksteen en krijt, typerend voor de streek.
26 De Schone Slaapster, La rue Zola
De rue Emile-Zola, - door sommige inwoners van Troyes ook wel schertsend "rue Milo" genoemd – is de drukst bezochte winkelstraat van de stad.
In het kader van de stadsrenovatie heeft deze straat onlangs een complete metamorfose ondergaan en biedt nu meer ruimte voor de klanten.
Er worden steeds meer voetgangerszones aangelegd in deze woonstad, overdag zo mooi, 's nachts schitterend.
U kunt er heerlijk flaneren langs de gevels uit de 16de eeuw die hun bijzondere karakter weer hebben teruggekregen. De huizen uit de 17de en de 18de eeuw doen er trouwens niet voor onder…
Het voormalige warenhuis Jorry-Prieur bijvoorbeeld, op nummer 107 waar u nu voor staat, is typerend voor de metaalarchitectuur en de technische hoogstandjes uit de 19de eeuw.
U ziet het, Troyes heeft besloten zijn middeleeuwse erfgoed en de geweldige erfenis van het industriële tijdperk in de schijnwerpers te zetten.
27 De Saint Pantaleon Kerk
U hebt vast wel eens gehoord van museumkerken…Maar hebt u er al eens één gezien?
Saint-Pantaléon, de meest barokke kerk in Troyes is zo'n museumkerk. Het staat vol met stenen beelden van heiligen en martelaren.
U vindt er een zestigtal bontgekleurde beelden uit de 16de eeuw waarvan sommige worden toegeschreven aan Dominique bijgenaamd De Florentijn.
Deze uit Florence afkomstige en door Frans I zeer gewaardeerde kunstenaar, profiteerde van een onderbreking van de werkzaamheden aan het kasteel van Fontainebleau, waar hij werkte, om zijn atelier in Troyes te installeren.
Dat bekwam hem goed!
Zijn Italiaanse inslag en zijn aura waren zodanig van invloed op de School van Troyes dat de kunst van het hof, haar intrede deed in Troyes.
En zo kreeg Troyes steeds meer waardering voor de Renaissancestijl…
Open uw ogen en bewonder Saint-Jacques op de eerste zuil, rechts.
En alle andere heiligen… allemaal als door een wonder, bespaard gebleven van de plunderingen tijdens de Revolutie van 1789…
De schoonheid en de lichte stijl van de glas-in-loodramen en het grisaille uit de 16de eeuw doen niet onder voor het houten gewelf van het schip, als aangetrokken door de hemel.
Prachtig!
28 Het Herenhuis Vauluisant
Vauluisant, verkleinwoord van Vallée luisante, Schitterende vallei, is een authentieke wijk, een ware doolhof van steegjes en binnenplaatsjes. Het dankt zijn naam aan dit elegante herenhuis Vauluisant.
Die de naam op zijn beurt heeft geërfd van de cisterciënzer abdij in de Yonne, Notre-Dame-de-Vauluisant
De abdij bezat in Troyes, op deze plek, een woning die tijdens de grote brand van 1524 is verwoest.
Het huidige gebouw dateert uit de 16de eeuw. De twee torens in de vorm van een pijl aan beide kanten van het hoofdgebouw, nodigen u uit voor een bezoek aan een mooi museum gewijd aan de geschiedenis en de artistieke rijkdom van de stad.
Deze wenteltrap neemt u mee terug in de tijd.
Het gebouw herbergt tevens het Bonneterie museum.
De textielgeschiedenis van deze stad die als internationaal textielcentrum werd beschouwd, wordt verteld door middel van de eerste weefgetouwen, waarvan de oudste uit de 18de eeuw dateren, en met behulp van in Troyes gemaakte producten zoals kousen, schoeisel, handschoenen en mutsen.
Ja, ja! Slaapmutsjes die uitgroeiden tot de bonneterie...
29 L’ Hôtel de Chapelaines en de Voorname Herenhuizen
Dit natuurstenen herenhuis werd in 1536 gebouwd door de verver Nicolas Largentier voordat het eigendom werd van de familie Paillot de Montabert, naar wie een straat in Troyes is vernoemd.
Het heette aanvankelijk Hôtel de Clairvaux, maar werd door zijn zoon, baron de Chapelaines, omgedoopt.
De geschiedenis van het Hôtel de Chapelaines is rijk aan anekdotes, zoals deze…
Het schijnt dat op 8 februari 1814 in dit mooie huis in de rue Turenne, de drie koningen die een bondgenootschap met elkaar hadden gesloten, bijeen kwamen: Keizer Frans I van Oostenrijk, de Pruisische koning Frederik-Willem III en de Russische tsaar Alexander I.
Zij waren vastbesloten Napoleon I ten val te brengen en kwamen hier praten over het vervolg van de Campagne van Frankrijk en het lot van Napoleon, die spoedig verslagen zou zijn.
Ongetwijfeld opgetogen over dit vooruitzicht en als dank voor haar gastvrijheid, gaf de keizer van Oostenrijk de gastvrouw een prachtige diamant cadeau…
Er zijn nog vele andere herenhuizen die een bezoek waard zijn, bijvoorbeeld het hôtel des Angoiselles in de rue Général-Saussier; het hôtel Marisy in de rue des Quinze-Vingts waarvan het oratorium absoluut het aanschouwen waard is; maar ook het hôtel du Moïse in de rue Charbonnet…
30 De Huizen uit de 16e eeuw
De huizen met uitbouw en daken in de vorm van een accent circonflexe staan dicht tegen elkaar aan en lijken de last der jaren op hun houten schouders te dragen.
Wat zeg ik, de last der eeuwen!!!
Het merendeel van deze gebouwen dateert uit de 15de en 16de eeuw. Zoals in deze wijk Viardin, een van de meest typerende van de stad.
Maar deze schijnbaar kwetsbare oude dames, gebouwd van eiken en leem die destijds zo gemakkelijk ten prooi van vlammen vielen, hebben alle beproevingen doorstaan, waaronder die van de tand des tijds.
Eenmaal van hun trieste pleisterlaag ontdaan, worden de huizen één voor één in volle glorie in hun oorspronkelijke pastelkleuren hersteld.
De timmergezellen hebben namelijk de pigmenten en de saustechniek van vroeger gebruikt.
Zo ademt Troyes weer een middeleeuwse sfeer uit.
Tot genoegen van haar inwoners en de bezoekers die met plezier flaneren door de straten met het onregelmatige plaveisel, dat het geheel nog aantrekkelijker maakt.
Troyes, de stad met de duizend kleuren!
Aan de onderkant van de dakgoten ziet u dolfijnen water spuwen.
Als u boven u kijkt ziet u onder de dakvensters de katrollen die van een welverdiende rust genieten.
Let op! De vreemde figuren op de uiteinden van de balken houden u in de gaten en lachen u soms uit…
31 Het Jean Jaures Plein
Eén van de belangrijkste staatslieden die de Aube heeft voortgebracht is in een huis aan dit plein ter wereld gekomen. Op nummer 28. Een medaillonportret van Edouard Herriot herinnert aan deze briljante schrijver die aan politiek deed.
Of was het andersom…
Op deze eenvoudige plaat kunt u lezen dat deze toekomstige premier hier op 5 juli 1872 werd geboren.
Een andere letterkundige en politicus, Victor Hugo, hield niet van dit driehoekige plein waar het schavot werd opgericht. Hij schrijft hierover in zijn beroemde roman, Claude Gueux.
Andere tijden,… Het plein herleeft binnenkort, zoals andere wijken in Troyes, bijvoorbeeld de stationswijk en la place Saint-Nizier, die door grote stedenbouwkundigen als Jean-Michel Wilmotte zijn vernieuwd.
Het imposante rechthoekige gebouw met de Romaanse boogvensters, dat het plein afsluit en het chevet van de Saint Nicolas kerk aan het oog onttrekt, is sinds 1905 de Bourse du Travail, een gebouw voor vakbondsactiviteiten.
Daarvoor was het de bonneteriemarkt waar fabrikanten hun textielwaren kwamen verkopen in 65 inkoopcentrales. Met andere woorden, de allereerste "fabriekswinkels"!
32 De Kattensteeg
Hier bent u in de pittoreske ruelle des Chats, met zijn scheve huizen, ingedeukte stenen palen en oorspronkelijke, onregelmatige plaveisel. Het geheel ademt een middeleeuwse sfeer uit!
Wist u dat je hier na het vallen van de nacht soms katten van het ene op het andere dak ziet springen. Vandaar de naam van dit mooie steegje. Hebt u het kattensnoetje al ontdekt aan het uiteinde van een balk?
En garde! Wat een prachtig decor voor kostuumfilms met schermduels. Ziet u het al voor u: een duel tussen twee edellieden in het portaal dat naar de Mortier d'Or leidt, gevolgd door stunts in de open gangen.
De uiteinden van de balken zijn gedecoreerd met hoofden van krijgers. Wellicht heeft het gebouwd toebehoord aan een belangrijk militair.
Heel bijzonder!
Verlaat deze plek niet zonder de gebeeldhouwde pilasters te hebben bezichtigd aan beide zijden van de deur die toegang geeft tot de ruelle des Chats.
33 De Saint Madeleine Kerk
De Sainte-Madeleine kerk, de oudste van Troyes, is beslist één van de mooiste en meest bijzondere kerken...
Het gebouw dateert uit de 12de eeuw, maar het grootste deel is echter in de 16de eeuw herbouwd.
Open de schitterende deur en u zult binnen een uniek kunstwerk zien: het oksaal van de Madeleine.
Het oksaal is een afscheiding tussen het koor en het middenschip; drie bogen van kantwerk tussen de twee grote koorzuilen, een juweeltje van geciseleerd steen.
Het werd tussen 1508 en 1517 door Jean Guailde gemaakt. Na zijn dood werd deze uit Troyes afkomstige kunstenaar onder zijn kunstwerk bijgezet. Tot in eeuwigheid.
Op het grafschrift staat slechts te lezen dat hij "op de gelukzalige wederopstanding wacht zonder bang te zijn verpletterd te worden".
Kijk ook eens naar het droevige gezicht van Sainte Marthe.
Dit standbeeld, typerend voor de School van Troyes in de 16de eeuw en toegekend aan Meester de Chaource, lijkt te rouwen om Jean Guailde en zijn ontzaglijke talent.
En de glas-in-loodramen??? Kijk eens naar de stralende kleuren, zoals in "De legende van Saint Louis" of de "Boom van Jesse".
En ga vooral niet voorbij aan "De schepping van de wereld"!
U begrijpt nu waarom Troyes de "Heilige stad van het glas-in-lood" wordt genoemd!
34 Les rues Paillot de Montabert et Champeaux
Deze straat met allerlei bistro's en kleine restaurantjes is één van de levendigste van de middeleeuwse wijk. Het wemelt hier van de mensen tot laat in de nacht.
Voorheen was het de "straat van vertier" van Troyes. Ssssttt, niet doorvertellen…
Sinds 1971 is het Cultureel centrum van Troyes achter de trotse vakwerkgevel gevestigd van het Maison du Boulanger, daterend uit de 16de eeuw.
Het gebouw waarin exposities en literaire bijeenkomsten worden gehouden, werd in de 17de en 18de eeuw herbouwd en in de jaren zestig door de gemeente gerenoveerd.
De vensters van de schuiframen op de twee verdiepingen waren vroeger gevuld met oliepapier.
In de Middeleeuwen hing hier een uithangbord met het beroep dat in dit huis werd uitgeoefend: bakker.
Dit vakwerkhuis was bijna met de grond gelijk gemaakt in de tijd waarin koning beton heer en meester was. Gelukkig zijn de liefhebbers van architectonisch erfgoed meer dan dertig jaar geleden in opstand gekomen tegen dit waanzinnige idee.
Deze strijd luidde het begin in van de bescherming van het erfgoed van Troyes.
U bevindt zich in het hart van de beschermde sector van een stad die hoopt op de lijst van Werelderfgoed te worden geplaatst.
Vroeger heette de rue Champeaux "La Poulaillerie" vanwege een pluimveemarkt in de buurt en was in de tijd van de Markten van de Champagne enorm populair onder de bevolking.
Later werd ze omgedoopt tot rue Champeaux als aandenken aan de grond die hier vroeger tussen de stad en de verschillende dorpjes in de nabijheid van de stadswallen werd bewerkt…
Tegenwoordig staan de vakwerkhuizen er weer trots bij, tot genoegen van aquarellisten en fotografen.
Honderden kunstenaars hebben hun ezel al eens in de buurt van de Tourelle de l’Orfèvre gezet, dit elegante huis dat in volle glorie oplicht uit de smalle, schemerige rue Paillot-de-Montabert.
Let eens op de drie vrouwenfiguren, de zogenaamde kariatiden, aan de basis van de hoekpaal waarop dit torentje met wenteltrap, is gebouwd…
Het Hôtel Juvénal des Ursins, op nummer 26, herkenbaar aan het driezijdige oratorium in het midden van een prachtige natuurstenen voorgevel, is een mengsel van gotische en Renaissance-architectuur. Het was het eigendom van de familie Jouvenel, een gerenommeerde magistratenfamilie in Troyes.
Op de muurschildering rechts wordt hun familiekroniek weergegeven.
Jean Jouvenel was advocaat van koning Karel VI en provoost van de kooplieden in Parijs, een functie die aan het eind van de 14de eeuw groot aanzien genoot.
35 Beroem Namem uit Troyes
Niet alleen Paus Urbanus was een bekend inwoner...
Er zijn in de loop van de eeuwen heel wat inwoners van Troyes beroemd geworden in en zelfs buiten Frankrijk.
De bekendste zijn ongetwijfeld:
- Chrétien de Troyes, de grondlegger van de ridderroman. Wie heeft nog nooit van Lancelot du Lac gehoord?
- en Rachi, aan wie we een weloverwogen uitleg van de Bijbel en de Talmoed hebben te danken.
- maar ook Pierre en Nicolas Mignard, talentvolle schilders en architecten die door de Zonnekoning aan het hof werden geroepen om hem te verheerlijken.
- en François Girardon, uitstekend beeldhouwer aan wie we onder meer de graftombe van Richelieu te danken hebben…



Laten we ook Charles Baltet niet vergeten. Een geniale boomkweker die vele fruitsoorten heeft gecreëerd waaronder een wijnstok die aan de voet van de…Fuji Yama in Japan, groeit.
En de trendbestendige Emile Coué, apotheker en later psychotherapeut wiens methode wereldwijde bekendheid geniet: de op zelfsuggestie gebaseerde methode van Coué.
Laten we ook onze sportmensen niet vergeten, zoals zwemkampioen Lucien Zins, voetballer Pierre Flamion, zeiler Luc Pilot en de wielrenners Marcel Bidot en de gebroeders Simon die tijdens de Tour de France de gele trui hebben gedragen!

En ten slotte de mannen die u in de schouwburg of op de televisie laten lachen…Jean-Marie Bigard, Raphael Mezrahi, Tex… allen afkomstig uit Troyes.

Hier laten we het bij, hopende dat we niemand zijn vergeten...

Kent u de beroemde inwoners van Troyes? We tellen onder andere…

- Léonie Aviat, of Zuster Léonie Françoise de Sales, oprichtster van de orde van de Oblates de Saint-François de Sales. Nadat zij in 1992 zalig werd verklaard, werd ze vervolgens in 2001 heilig verklaard door paus Johannes-Paulus II.

- Dan hebben we Claudie Pierlot, een geniale modelleuse en styliste van wie de kleding nog altijd in heel Europa wordt verkocht.

- En we kunnen Marguerite Bourgeoys natuurlijk niet overslaan, die op 18-jarige leeftijd toetrad tot de religieuze ordes en die met Chomedey de Maisonneuve de stad Montréal stichtte, die in de 17e eeuw eerst ‘Ville-Marie’ werd genoemd. Marguerite richtte de orde van de Notre-Dame op, de eerste school voor meisjes. Zij werd in 1982 heilig verklaard door paus Johannes-Paulus II.
Maar laten we daar ophouden, we gaan vast iemand vergeten…
We weten zeker dat Troyes u verbaasd heeft… en verleid!
Dus waarom verlengt u uw bezoek en uw verblijf niet?
Troyes Campagne Tourisme heeft originele en gevarieerde ideeën, voor alle leeftijden en voor elke prijs.
En bedankt dat u zo goed naar onze uitleg hebt geluisterd!
We wensen u nog een fijne dag, en tot binnenkort!
35 mètres de dénivelé
  • Altitude de départ : 111 m
  • Altitude d'arrivée : 111 m
  • Altitude maximum : 118 m
  • Altitude minimum : 106 m
  • Dénivelé total positif : 35 m
  • Dénivelé total négatif : -35 m
  • Dénivelé positif maximum : 6 m
  • Dénivelé négatif maximum : -5 m
Déposer un avis
Écrivez votre avis sur Nl : Audio-Rondleiding "het Historische Hart Van Troyes" :
  • Horrible
  • Mauvais
  • Moyen
  • Très bien
  • Excellent
Il n'y a pas encore d'avis sur Nl : Audio-Rondleiding "het Historische Hart Van Troyes", soyez le premier à en laisser un !